«يعقوب ليث صفار» نخستين کسي بود که زبان پارسي را ۲۰۰سال پس از ورود اسلام به ايران، به عنوان زبان رسمي ايران اعلام کرد و پس از آن ديگر کسي حق نداشت در دربار او به زباني غير از پارسي سخن بگويد.
دکتر «محسن ابوالقاسمي» در کتاب «تاريخ زبان فارسي» آورده است:«.... در سال 254 هجري، يعقوب ليث صفار، دولت مستقل ايران را در شهر زرنج سيستان تاسيس کرد و زبان فارسي دري را زبان رسمي کرد که اين رسميت تا کنون ادامه دارد.»
در منابع کهن نيز از اين رويداد نام برده شده است. نويسنده «تاريخ سيستان» چنين روايت کرده است:
«يعقوب فرا رسيد و بعضي از خوارج که مانده بودند ايشان را بکشت و مالهاي ايشان برگرفت. پس شعرا او را شعر گفتندي به تازي: قد اکرم الله اهل المصر و البلد بملک يعقوب ذي الافضال و العدد.
چون اين شعر برخواندند او عالم نبود، در نيافت، محمدبن و صيف حاضر بود و دبير رسايل او بود و بدان روزگار نامه پارسي نبود، پس يعقوب گفت: "چيزي که من اندر نيابم چرا بايد گفت؟" محمد وصيف پس شعر پارسي گفتن گرفت و اول شعر پارسي اندر عجم او گفت. »
فارسي، يا فارسي دري يعني رسمي، دنباله پارسي ميانه زردشتي است. تا عهد يعقوب ليث، زبان رسمي ايران يا حکومتهاي ايران، زبان عربي بود. يعقوب در سال 254 هجري قمري زبان پارسي را رسمي کرد و زبان رسمي ايراني است.
پس از يعقوب هم سامانيان و آل بويه اين زبان را گسترش دادند و از نابودي آن جلوگيري کردند، دولت ساماني به رواج زبان فارسي علاقه مند بود و دولت غزنوي، فارسي را در هندوستان رايج کرد. زبان فارسي در دربار مغولي هند، زبان رسمي بود. رواج فارسي در هند سبب شد زباني به وجود آيد به نام اردو که زبان رسمي دولت پاکستان شد و به الفبايي که از الفباي فارسي گرفته شده، نوشته مي شود. زباني که در هند، آن را هندوستاني مي نامند و به الفبايي که از الفباي سنسکريت گرفته شده، نوشته مي شود، با اردو يک منشأ دارد. سلجوقيان زبان فارسي را در آسياي کوچک رايج کردند. در دولت عثماني زبان فارسي رايج بود. برخي از سلاطين عثماني چون محمد فاتح و سليم اول به فارسي شعر سروده اند.اما تسلط استعمار بر کشورهاي شرق سبب شد که از رواج فارسي کاسته شود.
Yahoo Messenger with Voice 8.0.0.682 Final + Ads Remover
سرگرمي
سودمندي
ارتباطات
شخصي سازي



پسورد: 


























